R.V.
September 2008
MODDER – SAKABOELA MAN!
Skielik is dit piknag swart..
Agge nee die krag is uit
Ek tas in donkerte verward
Trap soos ‘n mal ding rond
val oor iets soos ‘n kind se tas
stamp my winduit teen die kas
Ek vloek ‘n keer en “ try” ma weer
genadiglik kry ek my kers
nou nog net die “matches” ook
bewend vind my vingers lig
‘n vriend’lik vlammetjie veg teen die wind
hy wil wil vrek….ek help bakhand
hy kry die die moed en brand voluit
moedig my ou kersie klein
teen die donker mag
hy brand vebete al wat hy kan
maar wen net ‘n kolletjie klein,
darem is dit genoeg om
die bang te laat verdwyn
Ek hoor die klap van iets wat val
en wip omtrent orent
wat was dit tog?
ek dink die deur, maar seker is ek nie!
Met kersie flikk’rend in die hand
vaar ek die duister in…
ek ken my huis
ek is is mos groot
en glad nie eers ‘n bietjie bang!
O ‘donder daar is dit dan weer
net heelwat harder hierdie keer
Ag nee man se ek vir myself
jy weet mos dis onwaar
Maar kyk daar buite ek sien hom
Dis hy wat na my staar..
Sy oë is rooi en flits hierheen
Die jaspant vlap, hy staan alleen Nat hare hang lang slierte om hom heen sy skouers ongelooflik breed Hy’s ses voet plus dit moet jy weet!
Die modder drup plons op die grond
hy het uit niks verrys…..
Hy gluur na my en ek versteen
as ek nou nie roer sal hy verdwyn
ek ken hom mos…..
van- van- te- vore sien
Sy naam is Modder Sakaboelaman !
hy kom in donkerte om JOU te vang
Dis hy wat al die speelgoed steel
sy spore tel mens selde op
hy leef in donker skadu’s van die nag
waar niemand hom ooit sal verwag
hy sluip om huis se hoeke rond…
hy soek sy ietsie geval in die grond
Jy dink dis wind wat daarso huil
maar o nee mens dis hy wat fluit
Hy roep sy wolf die nare dier
om hom te sien is geen plesier
Hy laat wel spore in die sand
maar ligvoet rats hy bly kalant
loop jy hom raak vlug liewer gou
sy spoeg stink erg en hy ruik vir jou
Staan doodstil moet gee spier verroer
ek vertel jou dit anders is jy in jou moer!
O wee genade tog ek bly versteen
My oë is toe ek kla en ween
daar voel ek ietsie teen my been
Die Skrille Gil kan ek nie keer
daar voel ek dit dan weer!
Dis seker hy wat my wil vreet..
ek hoor die rommel van sy maag
my hart kop wild my asem jaag
my vingers gaan ek nou afknaag..
Die TV skreeu my skielik terug
die krag is aan ek voel verlig..
dit alles het ek my verbeel
dis donkerte wat my sterk steel.
opgedra aan klopper
Sakaboela … flap – langstertvink!
Verwysing: HAT(verklarende handwoordeboek v/d afrikaanse taal)
Tags: bang, donker, gedigte, modder, Poems, sakaboelaman
